Барака.

БАРАКА ҲАЛОЛЛИКДА...!

Бир ОТАхон шундай ҳикоя

қилади: Маҳалла қассобига

набирамни чиқарардим, бир

кило гўшт, ярим кило ёғ олиб

келарди... Негадир бу гал

келтиргани кўпга ўхшади...

Чиқиб, қассобга ТАХМИНимни

айтдим...

--- "Отахон, адашганим йўқ...

Фақат... Фақат шу пайтгача

АЛДАБ* келардим... Буниси

алдамай СОТГАНДИМ...

Тушунолмай унга ТИКИЛИБ

қолдим...

--- "Ишим юришмаган кезлар

эди... Кунлик тушумдан қилган

сарфим кўп бўлаверди...

қурғур тарози

тошларининг тагини тешиб,

енгилроқ қилиб қўйишга

БУЮРДИ...

Аммо ФОЙДА эмас, зарар кўра

бошладим... Қарзга ботдим...

Охири бир дўстимга ХОЛимни

айтдим... У ҳам САВДО аҳлидан

эди, мени дарров ТУШУНДИ...

У:

---" Эээх, Биродар чакки

кипсанку... Билмасмидинг,

бировнинг бировга

буюрмайди... Яратганнинг

қаҳрига қоласан~а... Тошларни

тўғрилаб қўй, одамларнинг

кўнглига қараб савдо қил...

Шунда АЛЛОХ ишингга барака

беради",~ деди... Дўстим тўғри

айтган экан... Фойда кўра

бошладим... Қинғир йўл билан

фойда кўрмоқчи эдим, лекин...

Қассоб УЯТдан қизариб,

бошини эгиб турар, КЕЧИРИМ*

сўрарди...

--- "Барака ХАЛОЛликда,

ўғлим,~ дедимда, хурсанд

бўлиб уйга қайтдим...