Nima bo`lsa ham SEVAVERAMAN.

Nima bo`lsa ham SEVAVERAMAN...

Alisher yomon tush ko`rib bosinqirab uyg`onib ketdi. Huddi 10 chaqirim yugurib kelgan, sportchidan. Nafasi bo`g`ziga tiqilib hansirardi. Ko`rgan tushi tasirida biroz harakatsiz yotdi. So`ng qo`llariga tayanib qaddini ko`tardi. Daxshatli tushi bandiligidan ozod bo`lolmay biroz o`tirdi. So`ng kafti bilan peshonasidagi terni artib ``hayiryat tush ekan`` deb o`ng yelkasiga qarab ``tuf-tuf`` deb qo`ydi.

- Tinchlikmi dadasi? -xotini uyg`onib boshini ko`tardi.

- Uxlayver yomon tush ko`rdim shekili!

- Uyqungizda Nargiz deb baqirdiz!

- Aaa! Qulog`inga eshitilgandur eee... -Alisher hotini oldida o`zini noqulay sezib, o`rndidan turib balkonga chiqdi. Daxshatli tushni bazi yerlari xali ham ko`zi oldida turganday. Bitta segaret chekib biroz o`ylarini chalg`itdi. Keyin qaytib joyiga yotdi. Xotini Roziya kutib yotardi. Alishir yotgani hamoni, Roziya erkalanib Alisherni yelkasiga boshini qo`ydi.

- Nega buncha o`ychansiz?

- Tashvishlar bilanda!

- Yo`q boshqa dardiz bor. Alisher aka manga ayting yengil tortasiz. -dedi erini bir qarashda fikrini uqub olgan Roziya.

Alisher biroz o`ychan xolatda yotdi so`ng:

- Ancha yillar avval, bir qizni...

- Bir qizni!!! -Roziya boshini ko`tarib Alisherga tikildi.

Alisher buyog`iga nima deyishini bilmay.

- O`sha qizga uylandim...

- Meni aytyabsizmi?

- Boshqa xotinim yo`q-ku! -Alisher mavzuni osongina o`zgartirdi.

- Siz alahlab Nargizzz dedingiz?

- Obbo` o`sha qizga uylanib nima qildima. Mana endi yarim kechasi uyqu bermay so`roq qilyabdi. Tavba, tavba. -dedi. Bu gapidan keyin xotinini jilmayganini ko`rib peshonasidan o`pib qo`ydi. So`ng o`zini uxlaganga olib ko`zlarini yumdi...

Bu voqealarni xotiniga aytib bo`larmidi?

Roziya tushungan aqili ayol. Lekin nima ham deydi, buxtonlarga ishonib jondan ortiq ko`rgan, bir qizni nomusini bulg`ab tashlab ketganman deydimi?

O`sha qiz bugun negadur tushiga kirdi. Huddi o`tmishdagi xatolarini yodiga solib qo`yish uchunday. Shiftga termulib yotar ekan. Go`yo ikki pallaga ajralib qolgan. Yurak bir yon, vijdon biryon. Ha ikkisi ham o`zicha haq, har ikkisi ham qancha tortishmasin faqat ozlarini azoblaydi. Aslida bu o`y, hayollarini o`ziga va faqat o`zining hayollarida ayta oladi holos. Boshqa chorasi ham yo`q, hayotda bu sirlarini oshkor etishi, ko`pgina muommolarga sabab bo`lishi mumkun.

Bordiyu fosh etuguday bo`lsa, nafaqat o`zgalar, balki xotini ham undan nafratlangan bo`larmidi! Alisher shular haqida ko`p o`yladi...

Chalkash hayollar og`ushida yotib, uyqusi ham kelmadi. Dam-badam derazaga qarab qo`yardi. Asta tong yorisha boshlagan. O`rnidan turdi, yuvinib taranib tozza kiyimlarini kiydi. Bugun har galgidan sal ertaroq ishga otlandi. Negadur havoning ham avvzoyi buzuq, maydalab yomg`ir yog`moqda.

- Dadasi bugun yomg`ir yog`moqda, mashinada ketmang men ilhaq bo`laman! -dedi rafiqasi Roziya.

- Ilhaq bo`lma sekin haydayman. Ber kalitni! -Alisher qo`lini uzatdi.

- Yo`q bermayman, o`zi endigina o`rgangan bo`lsayz.

- Roziya...! -biroz jaxli chiqdiyu ammo rafiqasi o`zi uchun qayg`urayotganini tushunib, ko`ndi.

- Mayli yana bir kun aftabusda yursam yuraqolay. Ho`p yaxshi o`tirilar men bugun kechroq kelishim mumkun! -dedida uyidan chiqdi...

Bekatga kelganda, odamlar orasida qizil soyabon ko`targan qiz etiborini tortdi. Avvaliga ko`zlariga ishonmadi.

Nahot bu o`sha?

Bu qiz o`sha ilgarilari har safar ko`rishga oshiqadigan. Negadur bu safar korganida ichini muzlik egallab olganday bo`ldi. Hayollarini o'tmishga olib ketganday birzum hotiralar og`ushida qoldi. U ham darov tanidi, yaqinlashdi. Uning mag`rur qiyofasi, Alisherning ko`nglida o`zgacha g`ashlik va hursandchilik, bir vaqtni o`zida qo`rquv hissini uyg`otdi.

- Sog`indim tunlari uyqu qochganda,

Sog`indim xar nafas yodga olganda! -u o'zini ming yillik qadirdonday tutib jilmaydi. - Assalomu a`laykum Alisher aka! -u yaqin kelib qo`l uzatdi.

Bu sog'inchli saytlar Alisherni biroz esankiratib qo'ygan bolsada tezda ozini tutib oldi.

- Va`aykum assalom Nargiz! -Alisher u bilan qo`l berib salomlashar ekan, qo`lini hech qo`yib yuborgisi kelmasdi. Nargiz ham xuddi Alisher kabi mahkam qo`lini ushlab turardi. Aslida kozlar to'qnashgan edi.

- Yaxshimiz Alisher aka? Buni qarang bugun sizni o`ylagan edi. O`zingiz yo`liqdingiz!

- Aytsam ishonmasang kerak, bugun tushumga kirgan eding.

- Har qalay tushizga bo`lsa ham kirarkanmanu, -dedida Alisherni usti boshiga bir qarab qo`ydi. - Oylangiz tinchmi, bolalaringiz?

- Bo`ladi yaxshi. O`zingdachi bolalaring katta bo`lib qolgandur? -dedi Alisher.

- Bola? Man turmushga chiqmaganman... -Nargiz asta g`amgin jilmaydi...

- Ko`ngillar yaqinu manzillar uzoq,

Bugun hayotdurman ertaga tuproq.

Sog`inib kutaman qalbimda titroq,

Bir inson topmadim sizdan yaxshiroq!

Alisher asta atrofga qaradi. Sheri savol javoblardan keyin begona odamlarni oldida hijolat tortdimi, Nargizni qo`lini qoyib yubordi. Qalbini ayibdorlik hissi chulg`alb olgan. Nargizni sheriy satirlariga javob qaytarish ozizligini sezib. Asta hayollarini chalg`itishga, his tuyg`ularni bosib olishga harakat qildi. Ishga shoshayotgan odamday aftabusni yo`liga qarab-qarab qo`ydi.

- Yuring biroz piyoda yuramiz -Nargiz taklif qildi.

- Mayli yur.

- Nima ishlar bilan bantsiz? -dedi Nargiz.

- O`zimizni maktabda o`qtivchiman! O`zingda nima gaplar bir necha yil ko`rishmadik?!

- O`zimni ilmga bag`ishladim. Magistirlik bosqichini tamomladim. Siz tashlab ketganizdan keyin... -Nargiz jilmayib qaradi. Alisher Nargizni yuziga qarashga botina olmay, har yoqlarga qarab ko`zlarini olib qochdi. Lekin u jilmayib qaragan chog`da. Nargizni bag`riga bosib barcha azoblari uchun kechirim so`ragisi. Uning uzun sochlaridan silagisi, ohu kozlaridan, yuzlaridan o`pgisi keldi...

- Nechun buncha faromushsiz?

- O`sha kuni...

- Bas u kunni uniting, men u kunni eslashni istamayman... -dedi Alisherni labiga barmog`ini qo`yib. - Eslashga arzugulik damlarimiz ham ko`p bo`lanku ahir!

Shu zaylda suxbatlashib anchagina piyoda yurdilar. Alisher ishga allaqachon kechikkan bo`lsada shoshilmasdi. Cho`lda suvsizlikdan chanqab, so`ng bulog` topib olgan insonday edi. Sobiq sevgilisini diydoriga to`ymayotganday. Undan qancha o`zini olib qochishga urunmasin buni uddasidan chiqa olmasdi. Nargiz ham huddi shunday unga yaqinlashaverardi. Yoki shunchaki qattiq sog`inganidanmi Alisherga shunday tuyulardi. Balkim Nargiz ham Alisher nimanilarni his qilayotganini tushunib turgandir.

Biroq ayrim savollar Alisherga tinchlik bermasdi.

Nega turmushga chiqmadi?

Nega men bilan ilgargiday iliq munosabatda?!

Nega aynan tushimga kirgan kuni qarshimda paydo bo`ldi? Bu ne sinat!

- Alisher aka! -dedi asta qo`lidan ushlab.

-...! -Alisher bir qimtinib Nargizga qaradi. Uning qo`llari hali ham nozik yoqimli. Ilgarilari bu qo`llarni ushlab yurishni juda yoqtirardi. Negadur bugun bu qo`llar huddi yuragini ushlab olganday. Tushunturib bo`lmas og`riqi hislarni tuydi.

- Sog`inib bir bora bora ko`rolmaganim,

Ko`rganda ham to`yib qarolmaganim.

Qiynalib bir ko`ngil so`rolmaganim,

Tuyg`ularim haqqi sizni sog`indim.

Hijron azobidan yuragim pora,

Seni sog`indim deb ayting bir bora.

Qalbim malhami shu bo`lsa zora,

Tuyg`ularim haqqi sizni sog`indim!

Nargiz Alisherni ko'zlariga termulib sog'inchini satlarda ifodaladi.

Alisher yana zabonini yo'qotganday jim qoldi.

- Sizni qanchalik sog`inganimni bilsayz edi! -deb shivirladi Nargiz ko'zlarini jovdiratib.

- Men ham sani sog`inganman...

- Men sizni avvalgidey yaxshi ko`raman, siz bilan... Lekin endi oramizda devor bor siz oylaliy insonsiz. -dedi Nargiza yengil hursunib. Oylasi borligi, xotini bolalari esiga tushdimi. Nargizni qo`lini qo`yib yubordi. Qachonlardur birlashgan barmoqlar, endi begonaday tuyuldi. Har qalay bazi savollarga javob topilganday ko`ngli biroz tiskin topdi ham.

- Alisher aka yana bir bor uchrashaylik?

Avvaliga bu taklifni rat etganday bosh qimirlatdi. Ko`nglini tub tubida istak borligini o`zi his etardi. Bu tuyg`uni oshkor etishga, u tomon birinchi qadamni tashlashga iymoni yo`l qo`ymasdi...

Biroq umidvor ko`zlarga qaragada, yana bir bor Nargizni ranjitishga bu safar vijdoni yo`l qo`ymadi.

- Ha... -dediyu huddi sadoqat yo`lagini kesib hiyonat ko`chasiga o`tganday bo`lib, yuragida og`riqli sanchiqni sezdi. Nafasi og`irlashib, allaqanday ezilishni his etardi. So`z topishga ojizligidan tez-tez soatiga qarab qo`ydi.

- Nazarimda ishga kech qoldiz?

Alisher yana bir bor soatiga qaradi.

- Ha kechikdim.

- Telifoningiz bormi?

- Bor! -Alisher yonidan telifonini olib Nargizga uzatdi. Nargiz raqam terib ko`k tugmani bosgach, sumkachasidagi telifoni jiringladi. So`ng telifonni Alisherga qaytarib berdi.

- O`zim qo`ng`iroq qilaman! -dedida bir nfcha qadam oldinga jadallab yurib, Alisherga o`grilib qaradi.

- Bahorlar shamolin asraydi,

Bulutlar hilolin asraydi,

Buloqlar zilolin asraydi,

O`zingizni men uchun asrang. - Nargiz orqaga yurib qo`lini ko`targancha taksi to`xtatar ekan. Ikki ko`zi Alisherda ovozini biroz balantlatib sherni davom ettirdi.

- Tiriklik eng buyuk inoyat,

Sevgisiz yashamoq jinoyat,

Azizim, bu dunyo omonat,

O`zingizni men uchun asrang!

Sal o`tmay taksi ham kelib to`xtadi. Nargiz taksiga o`tirar chog`da, Alisherga jilmayib bir necha sonya qarab qo`ydi.

Alisher mashinani ortidan termulib qolar ekan, yuragi chok-chokidan so`kilib ketganday. Bu satrlarni har bir misrasi yuragini o'tkir tig'da tilib tashlaganday bo'ldi. Vujudiga ayibdorlik, gunohkorlik hislari azob berayotganday, bu dunyoga sig`mayyotganday his etardi o`zini.

Bu dardni davosi bolganida edi! Balki bordur bu aroq, lekin ohirgi marta bir necha yil avval aroq ichganida. Shu qizni hayotini barbot qilgandi, endi kimni...?

* * * * * * *

8 YIL AVVAL...

Inistitutni tamomlab, kafeda hayirlashuv oqshomida o`tirishgan edi. Yigitlar bir tomonda qizlar bir tomonda. Dadillik uchun oz-oz ichkilik ham bo`ldi. Alisher shu chog`gacha ichmagan edi. Biroq o`sha kun biroz istaklariga erk berdi. Tomog`i ochilib, o`zini hiyol sarhush seza boshlagan edi. Shuni uchunmi uyalchanglik hissi o`chib, Nargizni qayta-qayta raqsga taklif qildi.

Raqsni tugatib stulga o`tirayotganda, yaqin do`stidan bir Davron imlab o`z stoliga chaqirdi. Alisher borib Davronning yonidagi stulga o`tirdi. U asta piyolaga aroq quyib, stol tagidan Alisherga uzatdi.

- Ol og`ayni.

- Bo`ldi boshqa ichmayman!

- Nargizni sog`lig`i uchun ham ichmaysanmi?

- Nargiz uchun zahar ham ichaman, -dedida bir ko`tarishda piyolani bo`shatdi.

- Nargiz uchun zahar ichasan, qoyilman og`ayni. Lekin Nargiz bunga arzirmikin?

- Bu nima deganing?

- Seni aldab yuribdiyu. Allaqachon...

- Nima deyabsan? -Alisherni jahli bilan og`aynisini yoqasiga yopishdi.

- Otir joyinga o`zingni bos. Haqiqat achchiq bo`ladi. Man Nargiz bilan bir ko`chada turaman. Bolaligidan bilaman qanday qiz ekanligini... Ishonmasang tekshirib ko`r! -Davron bir amallab Nargizni qora loyga botirib tashladi. Eng yomoni bunga ahmoq Alisherni ishontirdi. Aslida bu ifloslikni boshqa tomoni ham bor. Nargiz Davronga rat javobini bergan edi, hammasi shuning uchun...

Alisher Nargizga qarab-qarab qo`yar ekan, o`zini bosib olishga urundi. Nargizni oldiga borib, qo`lidan ushladi.

- Yur...

- Qayoqqa?

- Ortimdan yur. -dedi. Nargiz, sevgilisini buyrug`iga so`zsiz ko`nib ortidan ergashdi. Alisher indamay Nargizni kivartirasiga olibketar ekan. Davronni gaplarini hayolidan o`tqazar edi. ``Sani aldab yuribdi, u teshilib ketgan mahallada ancha munchasiga mindirib yurgan!``

Ichib olmagan bo`lganda edi, bu buhtonlarga ikki dunyo ishonmagan bo`lardi. Ammo aroq, aqlini zayiflashtirib ulgurgan edi...

Nargizni birinchi uchiratganda, unga qo`li yetmasligini tushungandi. Nargiz, hutddi ochilishga ulgurmagan atirgul g`unchasiga o`xshardi. U yigitlarni maftun eta oladigan qizlarga xos hamma fazilatlar soxibasi. Bazi yigitlar uning ko`ngliga yo`l topa olishmasdi. Uni o`ta mag`rur, qo`rs deyishardi. Lekin Alisher ilk suxbatidayoq, buni aksi ekanini tushungandi. Nargiz xaqida, yomon xayolga borish nohaqlik bo`lar edi. Nozikbadanligi, yunon ayollariniki singari qo`ngiroq, lek qarg`a qanotidek tim-qora sochlar, humor ko`zlari, xushbichim g`unchadek lablari - bularni barchasi har qanday yigitni aqlini o`g`irlash uchun keragidanda ko`p edi...

Huddi ertakdagiday, malikani ko`ngli qurbaqaga tushdi deganlariday. Nargizni ko`ngli Alisherga tushdi.

Lekin Alisher ertakdagi qurbaqa emas, u kelishgan, aqilli yigit. Shunchaki kamtarroq xammaga tezda aralashib ketavermaydiganlar hilidan. Hayotiga Nargiz kirib kelganidan keyin, tubdan o`zgardi. Qaysidur manoda inistitutni eng omadli yigitiga aylangani...

Hozir katta yo`l chetidan ketishar ekan. Nargizga beradigan savollarni dilida takrorlar. Nihoyat kvartiaga yetib kelishdi.

- Nargiz manga to`risini ayt? Boshqalar bilan ham yurganmisan?

- Aldaymi? Yo rostini aytaymi? - avvaliga Nargiz o`ziga xos xazilomus javob qaytardi.

- Meni aldama!

- Ha...

- Demak meni aldab ermak qilgansan?

- Yo`q bunday emas. Tuyg`ularim pok!

- O`zingchi?

- Sizga nima bo`ldi? Ichib olganinizni sezgan edim...

- Gapni aylantirma!

- Sizni tushuna olmayabman?

- Pokmisan?

- Ha... -Nargizga bu savol og`ir botib ko`zida yosh quytldi.

Alisher asta Nargizni quchog`iga bosti. Yuz, ko`zlari, lablaridan o`pdi. Ikkilarini ham asta ehtiros chumrab ola boshladi. Kiyimlar asta-asta yechilib borardi...

Tong ota boshlagan. Nargiz yoqimli uyqudan, asta uyg`ondi. Deraza ochiq, pardalarni hilpiratib, tashqaridagi sarrin tonggi shaboda kirib kelmoqda. U bilan birga baxtiyor qushlar sayroqi ovozi ham. Nargizning jismi-joni deraza orqali xonaga tashrif buyurgan quyoshning iliq lazzatli nurlaridan rohatlandi. Ko`zlari qamashib uyquga tuymagan ko`zlarini ochmay qo`llarini yoniga uzatdi. Ammo tunda, qaynoq taftidan huzurlangan, sevgilisi yonida yo`q. Ko`zlarini ochdi va yonida tunbo`yi qaynoq muhabbat olovi bilan yondirgan suyuklisi yo`qligini ko`rdi. Uning o`rnida, muhabbatlaridan qolgan qizil dog` bor edi holos. Nargiz atrofga qarar ekan, xonada bir o`zi qolgani faxmladi. Yuragini birdan sovuq, sidirib o`tganday, yuragi og`riy boshladi...

- Nahot ketib qoldilar? -asta o`rnidan turib narigi xonaga chiqdi, xozir u yerda Alisher o`tirgan bo`ladi.

``Mani uyquchi sevgilim, turdimi?`` deya bag`riga bosib erkalaydi, degan hayolda edi.

Biroq u yerda ham Alisher yo`q?!

- Qanilar, qaerga ketib qoldi? Meni tashlab ketishlari mumkun emas!

Alisherni kiyim-kechaklari, sumkalari, narsalari birortasi ham joyida yo`q.

Undan hech bir iz qolmagan. Go`yo g`oyib bo`lganday. Nazgizni ko`zlari qo`l telefoniga tushdi. Tezda olib tanish raqamni terdi, ``Abanett javob bera olmaydi!`` bir necha bor qayta qayta raqam terdi.

Nihoya telifon ko`tarildi.

- A`lo Alisher aka! Qayoqqa ketib qoldiz?

- ...! -javob yo`q.

- Alisher aka...

- Nargiz biz ayrilishiz kerak.

- Nega?

- ...!

- Nega jimsiz?

- O`zing meni aldading!

- Siz bunday qilolmaysiz. Ahir isbotini ko`rdiz-ku?

- Alvido!

- To`xtang... Meni boplab ahmoq qilibsizda? Taqdirimni o`yin qilibsizda? -Nargiz alamidan xoxolab kuldi.

- Kulyabsanmi, Nargiz?

- Men yig`lamay, shu yo`lni tanlabsiz unda alvido!

- ....! -Alisher hech bir so`z aytmay telifonni o`chirdi. Nargiz qisqa signallar ketma-ketligini eshigach, yig`lab yubordi. Oyoqlari jonsizlanib o`tirib qoldi...

* * * * * * *

Alisher, kechki ovqatdan keyin endi telvizir qarshisiga kelib o`tirgan edi. Birdan telifon jiringlab qoldi. No`merga bir qarab olgach, ko`k tugmani bosdi.

- A`lo`!

- Assalomu a`laykum Alisher aka...

Bu shirali ovozni egasi Nargiz ekanligini sezdi va hotini tomonga bir qarab qo`ydi. Roziyani hayoli esa telvizirdagi seryalda.

- Eshitaman...! -dedida asta o`rnidan turib, balkonga chiqdi.

- Meni tanidizmi? -dedi shirali ovoz.

- Ha...

- Bezovta qilmadimmi?

- Yo`q...

- Indinga shanba, bir uchrashsak degandim!

- Mayli qayerda?

- Ishdan chiqishingizni poylab turaman, bo`ladimi?

- Ha, kelishdik! -dedi va xayrlashdi...

Bu suxbatdan keyin yana Alisher o`yga tolib qoldi. Boshida javobsiz savollar g`ujg`on aylanardi.

Nargiz nima uchun uchrashmoqchi?

Gunohimni yuzimga solsaya?

Yoki qast olmoqchimi!

Bu savollar Alisherga anchagacha tinchlik bermadi.

Shanba, Alisher kun ochiq bo`lsada bugunham ishga aftabusda kelgandi. Sababi Nargiz bilan uchrashuvi borligi.

Alisher darslarni tugatib, o`quvchilaridan biroz keyin chiqdi. Ko`nglida allanechun hayajon. Ko`zlari jovdirab atrofga alangladi. Chamasi yuz qadam narida yo`l chetida turgan Nargizga ko`zi tushdi. Bir necha sonya unga tikilib turdi. Nargiz hamon o`sha o`sha, latofatli. Unga qaragan kishini yuragi jiz etadi. Alisher asta qadamini tezlatdi. Unut bo`layozgan hotiralar yodiga tushib yuzida tabassum paydo bo`ldi. Bir paytlar u ham huddi shunday Nargizni yo`lini poylagan...

Biroq Nargizga yaqinlashgani sayi yuzidagi tabassum issiqda eriga yax kabi, yo`qolib borardi.

Nargiz mahzun qiyofada bir nuqtaga tikilgancha, turar edi. Hayol ummoniga shunchalar shung`ub ketganidanmi Alisher yaqin kelganini ham sezmadi.

- Salom Nargiz kutib qolmadingmi? -dedi masofa ikki qadam qolganida.

Nargiz bir seskandiyu Alisherga tikildi. Biroz skunatdan so`ng:

- Kimnidir sog`insa yurak aybdor,

Kimnidir kutsachi ko`zmi aybdor?

Kim u aybdoru jazoga loyiq,

Yurak sizni sog`insa menmi aybdor?

Bir lahza Alisherni ko`zlariga termuldi, negadur uyaldimi ko`zlarini yashirdi.

- Assalomu a`laykum, yo`q kutib qolmadim!

- Va`alaykum!

Oraga skunat cho`mdi.

- Yuring ketdikmi? -dedi Nargiz.

Alisher, biror o`quvchim yoki tanishlarim kuzatib turgan yo`qmikin degan hayolda atrofga bir qarab oldi.

- Mayli yuraqol!

Nargizni labida tabassun, ko`zlarida chaqin zohir bo`ldi.

Nargiz salom alikdan keyin, ilk uchrashuvlari haqida gap ochdi. Shundan so`ng suhbatlari qovushib ketdi. Avvaliga biroz piyoda yurdilar, so`ng taksiga o`tirib shahar aylandilar.

Shirin damlarni eslab, kun qorayganini ham sezmay qolishdi.

Alisher Nargizni kivartirasigacha kuzatib keldi.

- Uyim shu yerda ikkinchi qavat! Balki bir piyola choy ichib ketarsiz?

Alisher atrofga bir qarab oldi.

- Boshqa safar kech bo`lib qoldi! -dedi.

- Unda ko`rushguncha!

- Ho`p mayli Nargiz ertagacha!

Alisher Nargizni kuzatib xayrlashar ekan o`z bilmaganxolda uni yana uchrashuvga taklif qilib qo`yganini tushundi...

Peshinga yaqin telifon qo`ng`irog`i bo`ldi. Yana Nargiz uchrashuv borligini yodiga soldi. Alisher vadasi, yana kechagi uchrashuvi, o`zi tasavur qilganidan ko`ra yaxshi o`tgani uchun bugun ham uchrashuvga chiqishga qaror qildi. Yuvundi tarandi, soqol, moylovini qirtichladi. Xotini Roziyaning:

- Qayoqqa ketyabsiz dadasi? - degan savoliga esa.

- Choyxona bor! -deb qo`yaqoldi.

Mashinasini olganiga bir necha oy bo`lgan bo`lsada xaligacha gavjum chorrahalda, hadiksirab haydaydi. Bugun ham tezlikni meyorida ushlab juda hushyorlik bilan aytilgan manzil tamon borardi.

Uzoqdan kutib turgan Nargizni ko`rdiyu gul olvomaganidan afsuslanib ketdi. Uning yoniga kelib to`xtadi.

- Nargiz o`tir!

Nargiz salom bergach oldi o`rindiqqa joylashdi. Mashina saloniga bir ko`z yugurtirib chiqgach, Alisherga jilmayia qaradi.

- Nihoyat mashina olibsizda?

- Ha yaqinda oldim...

- Esizdami mashina olaman, seni solvolib shahar aylanamiz der edingiz?

- Esimda mana o`sha vaqt keldi... - Alisher uning husni oldi borliqni unutganday bo`ldi. Uning ko`zlari chaqmoqday, maftunkor. O`ziga oro berib, chiroyli liboslar kiyib olgan. Tabassumi esa jon olguday. Bir birlariga uzuq tikilib qoldilar. Alisher bu qarashlar uzoq cho`zilib ketgani o`zi sezdi. Asta yo`l tomon qarar ekan:

- Bu juda go`zalsan! -deb hushomat qilishga o`zida kuch topdi.

Nargiz esa javoban ajoyib o`pich hadiya etdi. Go`yo o`rnilari alishib qolganday, o`chib bergan Nargizu, yuzi qizargan Alisher bo`ldi...

Mashina biroz shaxar aylanishdi. Kafega kirishdi. Bu gal uzoq yurmadilar. Uyga qaytar ekanlar, Alisher gul do`konini ko`rdiyu, mashinani to`xtatdi. Do`kondan Nargizni eng yoqtirgan gullaidan birin olib chiqdi.

Yaproqlari qip-qizil, endigina ochila boshlagan bir dona atirgul g`unchasi. Alisher o`zgacha hissiyot bilan gulni Nazgizga tutqazdi. Bu gul bilan uning ko`nglini ko`tarmoqchi edi. Lekin aksi, Nargizni rangi o`chdi. Yana har gal sher aytishni boshlashidan avvalgi g`amgin qiyofaga kirdi. Alisher buni sezganday sarasimalandi, mashinani rumilani siqimlar ekan atrofga bir qarab oldi. ``Bas qil Nargiz bosh sher o`qima!`` demoqchi bo`lib Nargiz tomon o`grildiyu shashtidan qaytdi. Negadur nargizni qo`llari titrar. Buni sezdirmaslik uchun, gulni ko`ksiga bosib olgan, ko`zidan sizayotgan yosh ko`ksiga tomchilb turardi. Boshini salgina egib, gul iforini hidlardi. Alisher bu manzaraga qarab turishga ortiq bardoshi yetmadi. Yuzini burar ekan, tirsaklarini rulga tirab uzoq uzoqlarga termuldi. Ko`p vaqt o`tmay Nargiz bir hiqqillab oldida yana sher o`qiy boshladi.

- Osmon ham bir nafas zaminga tushdi,

Atirgul ko`ziga yosh keldi lim-lim.

Qirda baxtdan yonib ketgan lolalar,

Sen qachon baxtiyor bo`lasan, ko`nglim?

Yo`llarga tomchilab to`kilar yurak,

Armon vijudimda oqadi sim-sim.

Baribir to`lmas-ku bu kemtik bag`ir.

Sen qachon baxtli bo`lasan ko`nglim?

Alisher bu safar, Nargiz nima demoqchi ekanani tushunishga harakat qildi. Bir nuqtadan nigohini uzmas ekan, tushundiki Nargiz, unga bergan azoblari, alam, istiroblarini satrlarga joylab aytmoqchi. U mag`rurligi uchun shu yo`lni tutmoqda. O`rnida boshqasi bo`lganda yeg`lab, janjal qilib, nafratini sochgan bo`lar. Alisher yana u tomonga qaradi. Nargiz esa atirgulni bag`riga bosib, ko`zlarini yumgancha davom etardi.

- Axir ko`rganlarim bari tush edi,

O, sizni Xudoning yo`lida suydim.

Aslida bir kam edingmi, dunyo?!

Men bugun baxtni ham so`ramay qo`ydim,

So`ramay qo`ydim...

Yana skunat.

- Juda chiroyli gul, ancha bo`lgandi hechkimdan gul olmagan edim. Rahmat Alisher aka! - uni ko`zlarida chaqin, labida esa tabassum paydo bo`lgandi.

Alisherni bu xolat biroz havotirga soldi. Hozirgina Nargizni qiyofasida tun hukmor edi, endi esa charag`on kun! U xozirgina o`zing hayolot olamida bo`lib ortiga qaytgandey. Bir so`z bilan aytgan u TELBA.

- Nargiz...

- Labbay!

``Sog`lig`ing joyidami!`` deb so`ramoqchi edi. Biroq bu gapni qanday aytishni bilmadi.

- Yo`q shundoq o`zim... Uyga ketaqolaylik-a.

Nargiz boshqimirlatib maqulladi...

Alisher mashinani Nargizni uyi oldida to`xtatdi.

- Alisher aka bugun bir piyola choyga kirarsiz! -Nargiz chaqnoq ko`zlari, shirin tabassumi bilan sehirlab olayotganday.

- Mayli kiraman! -dedi Alisher istar istamay!

Ikkinchi qavatga ko`tarilishdi.

- Qani marhamat kiring!

Alisher asta ichkariga kirdi. Derazalarga qora pardalar tutib qo`yilgan, uy ichi qorong`u.

- Kiyimingizni yechib mana bu yerga iling! Men hozir! -dedi Nargiz va boshqa xonaga kirib ketdi.

Alisher kastumini yechib kresloga o`tirar ekan, stol ustidagi shag`amlarni ko`rdi.

- Nargiz uyingda to`k yo`qmi?

- Hozir chiqaman!

Saldan keyin egnida halat, boshiga rumol o`ragan Nargiz chiqib keldi.

- Nima so`radingiz!

- Uyinda svet yo`qmi? -Alisher shag`amga ishora qildi.

- Bor...

- Unda yoqaylik, uying juda qorong`u ekan! - Alisher kulichatirni izlab o`rnidan turdi.

- Yo`q yoqmang, birozdan keyin ko`zingiz o`rganadi! - Nargiz bir hursindi. - Men yorug`likdan qo`rqaman!

Alisher yana Nargizni mahzun qiyofaga kirganini ko`rdiyu uni chalg`itishga urundi.

- Nargiz biror nima pishirib berasanmi, iltimos? -hayoliga kelgan birinchi fikrni aytdi.

- Jonim bilan! -bu fikr Nargizni quvantirib yubordi. Tezda oshxona tomon ketdi.

Alisher qorong`u xonaga moslashishga urunar ekan, Nargizni no-odatiy telbanomo odatlari haqida o`ylay boshladi. Bir zum bo`lsada uni o`rniga o`zini qo`yib ko`rdi. Uning ilgargi va xozirgi holatlarini taqqoslab ko`rdi.

U ilgari boshqacha edi. Buning barchasi yolg`izlik, tushunlik oqibati. Bunga esa men sababchi. Alisher ko`zlarini yumib o`tmish xayotini sarxisob qilishga kirishdi...

- Alisher aka ovqat tayyor!

Alisher ko`zlarini ochdi, mo`jaz dasturxon tuzalgan. Nargiz esa shag`amga olov yoqmoqda.

- Nargiz ayibsan-a! Tayyor svet bo`la turib shag`am yorug`ida ovqatlanamizmi?

- Buni ham o`zgacha jozibasi bor! -Nargiz jilmaydi va likopchani Alisher tomonga surdi.

- O`zingacha?

- Qornim to`q sizni ovqatlanishingizga qarab o`tiraman! -deb qo`llarini iyagiga tirab Alisherga tikildi. U xuddi biror qiziq tomosha ko`rayotgan yoshbola o`xshardi. Alisher luqmani og`ziga solar ekan, Nargiz uning har bir harkatini tabassum bilan kuzatib o`tirardi. Alisher ovqatlanishdan to`xtab Nargizga qaradi. Uning oydayin yorqin yuzi, qalam qoshlari, chaqnoq ko`zlari, g`uncha lablari shag`am yog`dusida yanada ehirosli, qo`ng`iroq timoqa sochlari mavjlanib oqayotgan, suvda aks etgan quyosh misol yarqirardi. Beh ehtiyor qo`llarini cho`zib unig bir tutam zulfuni quloqlari orqasiga qistirib qo`ydi...

* * * * * * *

- Nargiz!

- Labbay jonim!

- Endi uyga ketmasam bo`lmaydi!

- Yana biroz qoling!

- Turaqol asalim! -Alisher ko`kragiga bosh qo`yib, quchoqlab olgan Nargizni sochlarini siladi. - Uyga bormasam bo`lmaydi!

- Yana kelasiz-a?

- Kelaman jonim!

Nargiz istamaygina boshini ko`tardi. O`rnidan turar ekan, yalang`och badanini berkitish uchun xalatini egniga ildi. Asta borib, pardani salgina qayirib derazadan tashqariga qaradi.

- Qorong`u tushibdi!

- Nima? -Alisher ortidan arvoh quvayotganday rangi oqardiyu tez tez kiyimlarini kiya boshladi.

- Nargiz jonim men tez ketishim kerak! - U Nargiz bilan xayirlashdiyu uyiga shoshildi.

Nargiz esa xozirgina ltotli lahlar o`tgan devonga tikilgancha turardi...

Alisher muzqaymoqqa o`zgangan bolakayday Nargizga o`rganib qolgandi. Kunda, kunora uchrasha boshladilar, albatta uchrashuv yakuni yotog`da tugardi. Bu esa o`z oylasiga tasir o`tqaza boshladi. Borgansayin rafiqasi Roziyadan o`zini olib qochishga urunar, kundan-kunga unga etibori kamayib borardi. Kuzning ohirgi oylari, Nargiz bilan birga bo`lgach uyiga qaytdi. Jajji qizalog`i:

- Dadajon! -deb oyoqlariga yopishib quchog`iga kirishga intilganda, negadur iymoni uyg`onib ketdi. Nazlida agar qizalog`ini bag`riga bossa, xozirgina qilgan hiyonatining kasri qizalog`iga uradiganday.

Qizginasini bu kulfatdan arsaganday, mehirsizlik bo`lsada bolasini o`zidan nari itardi.

Bularni ko`rib turgan Roziya portladi. Huddi yer ostida to`planib qolgan gazday. O`ziga bo`layotgan etiborsizlikga chidar, lekin dilbandiga o`z otasi bey etibor bo`layotganiga chiday olmadi. Bor alamlarin achchiq so`zga aylantirib Alisher tomon uloqtirdi.

Alisher, bularning hammasiga ishidagi muammolar sababligini, yana boshqalar hullas bir amallab tushuntirdi. Roziyani yolg`on bilan bo`lsada tinchlantirdi...

Uyida hecham bunday janjal ko`tarilmagani uchun, tuni bilan uxlay olmadi. Ayibdorni izladi, qidirdi aylanib aylanib ayibdor o`zi, xiyonati. Nargiz bilan aloqani uzish eng to`g`ri qaror degan fikrga keldi...

Bir necha kun o`tdi, Nargizni chaqruvlariga ishi ko`pligini boxona qilib bormadi...

Dam olish kuni bo`lgani uchun, Alisher bugun bozor uchar qilishni rejalashtirgan edi. Kutulmagan telifon qo`ng`irog`i hammasini o`zgartirib yubordi.

Telifon qo`ng`irog`i jiringladi.

- Eshitaman? -telifonni Roziya ko`tardi.

- Salom, bu Alisher U.vichni telifonimi?

- Ha... O`ziz kim bo`lasiz?

- Men uning sobiq sevgilisi bo`laman, iloji bo`lsa telifonni Alisher U.vichga bersangiz!

Roziya aqili-farosatli ayol bo`lgani uchun javob qaytarishga shoshilmadi. Ayol jiddiy ohangda, ham rasmiy murajat qilgani uchun ``sobiq sevgilisi`` degani huddi kesatiqday tuyuldi. Qo`ng`iroq ishxonadan, jiddiy masala bo`yichadur degan fikrga keldi.

- Hozir bir daqiqa! -deb javob qaytardi Roziya.

So`ngra narigi xonaga o`tdi.

- Dadasi sizni so`rashyabdi?

Alisher telifonni olar ekan:

- Kim? -deb so`radi.

- Sobiq sevgiliz!!! - Roziya salgina qovog`ini uydida xonani tark etdi.

Alisher qimtinib bir yutindiyu, telifonni qulog`iga tutdi.

- Alo`!

- Assalomu a`laykum!

Alisher bu shirali ovoz sohibasini darov tanidi.

- Telifonni olgan xotinim edi. Nega sobiq sevgilisiman deding? -Alisher qo`lga tushib qolganday, hayajonda edi, shunga alik olishni ham unutgandi.

- Sevdim dildan azoblar yutib.

Tunda tongda har onda kutib.

Sevdim hatto o`zim unutib.

Men sizchalik aldayolmadim.

- Va'alaykun assalom... - Alisher asta balkon tomon yurdi.

- Muxabbatning xor quli bo`lib.

Kundan kunga borardim so`lib.

Lek ketdingiz ohista kulib.

Men sizchalik aldayolmadim.

- Nargiz meni eshit!

- Qiziq sevish aybmikin yoki.

Gunohlarga jazodur balki?

Mening aybim gunohim shuki.

Men sizchalik aldayolmadim!

- Nargiz qayerdasan xozir?

- Bu hayotning adovatimi?

Yo qismatning adolatimi?

Yo yurakning kasofatimi?

Men sizchalik aldayolmadim!

- Nargiz xozir oldinga boraman! Qayerdasan? -dedi Alisher bu misralarni davom eshitishidan charchab.

Biroz skunatdan keyin.

- Uydaman! -dedi Nargiz.

- Hozir boraman! - Alisher tezda kiyimlarini kiydi, oshxonada idish tovoy yuvayotgan Roziyaga ``Hozir kelaman!`` deb chiqib ketdi...

Nargizni uyiga yetib keldi. Zindan ko`tarilar ekan, xayolida bitta o`y.

``Tezda orani ochishim kerak!``

Eshik qo`ng`irog`ini chaldi. Eshik ochilib Nargiz salom berdi. Alisher ichkariga kirdi.

- Nega xotinimga qo`ng`iroq qilding?

Nargiz qo`llarini Alisherni bo`yniga tashlar ekan:

- Sog`indim! -deya shivirladi.

- Yo`q endi munosabatimizga chek qo`ymasak bo`lmaydi! - Alisher Nargizni bilaklaridan ushlab qo`llarini pastga tushurdi. - Xotinim janjal qilyabdi!

- Yaxshi-ku? -Nargiz telbanamo kuldi.

- Nimasi yaxshi, ahir oylam buzuladi-ku?

- Shunisi yaxshida siz meniki bo`lasiz!

- Yo`q hech qachon... Men oylam buzilishini istamayman!

- Tanlang yo meniki yo uniki!

- Men buyum emasman kinnikidur bo`ladigan!

- Yodizga solaymi? ``NARGIZ MEN SENIKIMAN`` degan so`zlarizni?

- Maqsading nima Nargiz?

- Aytdim-ku, yo meniki yo uniki!

- Shundaymi? Unda uniki! -Alisher eshik tomonga o`grildi ketish uchun.

- To`xtang... Menik emas ekansiz boshqaniki ham bo`lmaysiz!

- Bu bilan nima demoqchisan?

- Baxtli lahzalarimizni video tasmaga muhurladim. Uni xotinizga ko`rsataman!

- Shantaj qilyabsanmi?

- Ishonmaysizmi?

Alisher Nargizni ko`zlariga termuldi.

- Aldayabsan?

Nargiz kuldi.

- Yolg`ondan nafratlanaman haligacha bilmaysizmi? - U hatto kiprik qoqmadi ham. Alisherdan ko`z uzmadi.

Alisher Nargiz bilan hazillashib bo`lmasligini tushungandi.

- Iltimos nargiz es-hushingni yeg`ib ol!

- Es-hushimni o`ziz olib ketgansiz!

- Nargiz meni qizim bor... - Alisher asta eshikni ochdi. - Nargiz o`tinaman aql bilan ish qil...

- Alisher aka sizga uch kun muhlat! - Alisher zinadan pastga tushar ekan, ortidan Nargiz shunday deb baqirganicha qoldi...

Bu uch kun Alisherni hayotidagi eng og`ir kunlar edi. Har lahzada Nargiz kirib kelishidan cho`chib turardi. Bordiyu bu xiyonatni Roziya ko`rguday bo`lsa bir daqiqa ham qolmaydi. U xolda Alisher ham rafiqasidan, ham qizalog`idan ayriladi.

Uchunchi kun qosh qoraygan, xavo aynib yomg`ir yog`ib turibdi. Nargizni fel atvorini yaxshi biladi. Agar u shu bugun kelmasa, boshqa kelmaydi.

Tun qoraygani sayin endi, Nargiz kelmasliga ishonchi komil bo`lib borardi. Soat ham 21 : 00 dan oshgan.

Birdan jiringlagan telifon. Alisherni ko`ngliga hadik soldi. Telifonni ko`tarib balkon tomon yurdi.

- Alo`!

- Yomg`ir tomchisiday, yuzizga tomsam...

Tomsamu qalbizdan, asta joy olsam...

Baxtizga aylanib baxtli qilolsam...

Qaniydi yonizda bir umir qolsam... - Telifonda kulgu ovozi eshitildi. - Salom Alisher aka muxlat tugadi.

- Nargiz aqlingni yeg`!

- Kelmasangiz o`zizdan ko`ring...

Telifon qisqa signallar ketma-ketligi. Alisher o`zini qo`yarga joy topa olmasdi. Boshida ming hil hayollar. Tezda egniga qalin kiyini kiydiyu ko`chaga yugurdi. Garaj eshigini ochishga chog`langan payt yana qo`l telifoni jiringladi.

- Nargiz, meni eshit!

- Sizni eshitaman. Namuncha yomg`irda turmasangiz!

Alisher Nargizni yaqin atrofdaligini sezib atrofga qaradi.

- Meni yuqoridan izlang!

Alisher derazalarga bir-bir ko`z tashlab borar ekan Nargiz ko`rinmasdi.

- Yuqoriga qarang!

Alisher tomga qaradi, Nargizni 9-qavat tomida ko`rdiyu tomga olib chiqadigan zina tomon yugurdi. Yetib chiqqanida esa Nargizni ko`rib, kapalagi uchdi.

- Nargiz tentaklik qilma tush yeqilasang xalok bo`lasan! - Alisher asta Nargiz tomon yaqinlashdi.

Yomg`ir yog`moqda, Nargiz esa dorvozday tomning chetida yurardi.

U o`z qilayotgan ishidan mamnun qiqirlab kuldi.

- Qo`y menga achinma o`shaman xanuz...

Faqat telba dilim tilinib qoldi...

Taqdir deb ataymi yo deymi qismat...

Sensiz yolg`izligim bilinib qoldi..!

- Yolg`iz emassan, yoningda bo`lishga harakat qilaman! - Alisher asta yaqinlashib borardi.

- Yaqinlashmang bo`lmasa o`zimni tashlab yuboraman... - u Alisherni qaltirashini ko`rib kuldi. - Sizga jazman bo`lamanmi?

- Yo`q meni tushunmading... Ahir meni sevarding-ku!

- Men nechun sevaman bilmayman o`zim,

Qachon sevib qoldim menga qorong`u.

Netayki muhabbat ko`r qildi ko`zim,

Ehtiros qalbimga, solmoqda og`u.

- Nargiz bas qil iltimos!

Alisherni bu so`zlari yoqmadimi. Nargiz ovozini bir parda ko`tardi.

- Men harchand o`zimni tiymoq bo`laman,

Lek yurak qurg`urga o`tmaydi so`zim.

Bu darddan bir kun aniq o`laman,

Men nechun sevaman bilmayman o`zim.

Kunduzlardan qochib yuraman,

Tushunmayman o`zim baribir.

Tunni juda yahshi ko`raman,

Men nechun sevaman bilmayman o`zim...

Nargiz bir necha qadam yurgach orqaga o`grildi.

- Nargiz jonim qo`llaringni ber qara yomg`ir kuchayyabdi!

- Sizga bir yaqin insonimni menga bergan vadasini aytib beraymi? - Nargiz Alisher tomonga bir qarab qo`ygach so`zida davom etdi. - ``Jonim biz birga bo`lamiz, birga yashab birga o`tlamiz`` degandi.

Alisher bu so`zlarni darov esladi. Bu uning so`zlari, vadas edi.

- Nargiz taqdirimiz shu ekan!

- Keling taqdirimizni o`z qo`limizda yaratamiz. Birga pastga sakraymiz!

- Nargiz shavqatsizlik qilma! O`tinaman qo`lingni ber, yomg`ir kuchayib boryabdi!

Nargiz osmonga qaradi.

- Bolam dadang yoninga borgisi kelmayabdi! -u ho`ngrab yig`lay boshladi. - Men yomg`irni yaxshi ko`raman. U mening ko`zyoshlarimni artadi. U sizning, mening tug`uliboq nobut bo`lgan bolamizni ko`z yoshlari!

- Bilmagan edim...

- Qayoqdanam bilardiz, alvido deb ketgan bo`lsayz! Bu yerga sizdan, oylangizdan o`ch olgani kelgandim. - u hiqqillab yig`lardi. - Ammo... Ammo muhabbatim yo`limga g`ov bo`ldi... Sizni kechirishga o`zimda kuch topdim. Siz esa hatto kechirim ham so`ramadingiz?

Alisher yuzuni yomg`ir yuvib turgani uchun ko`zyoshlarini yashirib o`tirmadi. Oriyat ham qilmadi. Nargizni qarshisida tiz cho`kdi.

- Kechir meni senga bergan azoblarim, stamlarim uchun kechir! - yelkasi silkinib-silkinib yig`lay boshladi. - Nargiz... -deb baqirib yubordi. Nargizni oyog`i toygani ko`rdiyu. Nargiz bilan qayta uchrashgan kuni, tunda ko`rgan tushi xayolidan o`tti. Tushida Nargiz jarga qulagan edi.

Alisher ho`ngrab yig`larkan. Tangriga shukurona aytardi. Nargiz u tomonga emas, uning qo`llariga yiqilgani uchun. O`tirgancha mahkam bag`riga bosardi.

- Nargiz xali sen ham bahtli bo`lasan. Umrum ohiriga qadar tangridan senga baxt so`rayman...

- Siz qayg`urmang mening bahtimni,

O`ylayverib, bo`lmangiz ado.

Shu taqdirga loyiqman, balki

Meni shunday yaratgan Hudo

Yurak go`yo toshga aylangan,

Rahm- shavqat bilmayman aslo.

Bunga o`zim sababkor, balki

Balki, shunday yaratgan Hudo

Ko`z o`ngimda olam boshqa-yu,

Hayolimda o`zga bir dunyo.

Tilim sayrar, dilimda qayg`u,

Meni shunday yaratgan Hudo

Hech kimsaga o`hshamayman, lek

Hohlamayman o`hshashni hatto.

Kimlargadir yuragimda kek,

Meni shunday yaratgan Hudo.

Daryodayin oqqan bu yillar,

Yoshligimdan ayladi judo.

Ulg`ayishni hohlamas dillar,

Meni shunday yaratgan Hudo

Siz o`ylamang meni bahtimni

Hayotimni o`ylamang aslo

Hato qilsam javobgar ozim,

Asli shunday yaratgan Hudo...

Nargiz so`zlarini yakunlar ekan, so`ngi bor Alisherni mahkam quchoqlab qo`ydi...

* * * * *

Qo`limdan kelsa, seni jarlikka otardim. Arzon narxda bo`lsa ham darxol sotardim.

Ey muhabbat qutilardim qiynoqlaringdan.

Yuragimni yaralagan firoqlaringdan.

Seni yuragimga joylagan nomard.

Bo`g`zingdan tutolsam dorga osardim.

Tashvishsiz boshimga keltirding kulfat.

Sen bo`lmasang osmonga qanot yozardim.

Borliqni jumbushka keltirsang nima?

Sengamas do`stlikka ko`nglim ochardim.

Tutqunlik odati axir senga xos.

Erkinlik dardida sendan qochardim.

Muhabbat ayt kimni baxtiyor qilding.

Topolsam u haqda doston yozardim.

Kimnidir o`ldirding, hokisor qilding.

Agar shunday bo`lmasa darding olardim.

Yetar bas, seni hech to`xtatmas kishi.

Manziling be makon, mehrsiz tuyg`u.

Har fasl yashnaysan: bahor, yoz, qishi.

Kimgadir shodliksan, kim uchun qayg`u...

TAMOM...

Uchaskada qum shuvoqni boshlamasdan avval ikkita kamenni pech qurdirgami usta topib keldim. 50 yoshdan oshga uz ishni hadisini olgan amaki ekan. 20 yoshlardagi shogirdi bilan keldi. Olovga chidamli g`ishtlar topib qo`ygandim. Kamlik qilib ozroq yetmay qoldi. Qimmat, yana kamyob narsa ekan bu g`isht. Shu tashvishda usta va shog`irdini mashinaga solib Charxi tomonga bordik. Usta shog`irt aymoqi bo`lib ketishgan ekan. Charxida foxishalar ko`p bo`ladi. Shungami shogirdi aljiray boshladi. Nimadur bo`ldiyu gap aylanib ayol qassosi haqida boshlandi. Usta o`zidan o`zi bir voqeani ayta boshladi. Manga qizim emasdi, ammo katta odamni hurmat qilib o`zimi uni gapiga etiborli qilib ko`rsatdim. Voqea yigiti nomusiga tegb uylanmay tashlab ketilgan ayol haqida. U yigitini 11 yil taqib qilgan ekan. Birgina kechirim so`ramagani uchun. Yigit kechirim so`ragandan keyin butunlay hayotini tark etgan ekan. Amaki bu voqea o`zi haqida ekanligiga shama qildi.

Albatta bu cho`pchakka ishonmadim. Ammo bu mavzudan biror hikoya yaratishga ko`zim yetgani uchun. Keragli joylarini olib ozroq, reja va qoralama tayorlab qo`ydim. Vaqt o`tib mana g`oyani pishitdim. Yuqorida hikoyam harakatlari mahsuli...

ETIBOR UCHUN TASHAKKUR...

Muallif: -MAJNUN-

Sherlar Mualliflari: ???