1996 yillar bölgan voqea edi. man bir qizni juda qattiq sevardim. U ham mani sevardi. Mandan bir yow kichik chiroyli odobli. Juda kam uchrawib turardik. Mahalla, qarindowlar, hammasi Maftunani seviwimni bilardi. Man unga juda iwonardim. Armiyaga chaqiriwdi. Man Maftuna bilan oxirgi marta uchrawiw uchun uni yoniga bordim. Armiyaga ketayotganimi va mani kut didim. Armiyadan qaytiwim bilan turmuw quriwimizni aytdim. U turmuw quriwimizni ewitib hursand böldi, armiyaga ketiwimdan hafa edi. Armiyaga ketdim. Köz ochib yumguncha xizmat tugadi. Man juda xursand bölib uyga qaytdim. Maftunani köriwga owiqdim. Uchrawdim u nimadandir hafa edi. Tuwunmadim. Sog'inib qiynalgandir dib uyladim. Va töyni tezlawtiriwga harakat qildim. 2 oy ötib töy harakatlari bowlandi. Sovchilar boriwdi Maftunaning oilasi unchalik töq oiladan emasdi. Töy qiliwga kuchimiz ham pulimiz ham yetmaydi diyiwdi. Ota onam mani baxtimni öylab barcha harajatlarni kötarib töy ötqiziwga keliwib oliwdi. Töy kuni keldi. Töy juda ajoyib ötdi. Hammaning og'zida bizning sevgimiz. Va visol onlari yaqinlawdi. Barcha urf odatlardan keyin Chimildiqda yolg'iz qoldik. Man juda hursandman kutgan onlarim yaqinlawdi. Maftuna esa hursand yoki hafaligi bilinmasdi. Keyin man unga yaqinlawdim va asosiy iwga ötdim. Ne köz bilan körayki sevganim, iwonganim, qiz bölib chiqmadi. Eslayman hatto qölimni uchini ham tekqizmagan qiz qanaqasiga buzulgan bölib chiqdi. Man shok holatida edim. Maftuna esa mani kechiring deb faqat yig'lardi. Töyni buzuw hayolimga keldi. Lekin töyga ketgan harajatlar mawina sotilgani qarz olingani juda katta harajat ketgan edi. Man nima qiliwimi bilmay qoldim. Keyin u foxiwadek közimga körinardi. jahl bilan unga foxiwalardek muomla qila bowladim. U indamay faqat yig'lardi. Keyin töy buzulmasligi uchun sonimni kesdim. Qon tomchilardi. U esa yig'lawdan töxtamasdi. Töy ötdi u kelinlik hizmatlarini juda yaxwi bajarayapti, ota onam juda hursand. Har gal Kechasi uni urib foxiwalardek muomla qilaman lekin u indamaydi.
Wu bilan sevganim man uchun kunduzi xotinim, kechasi foxiwa...!