=Erkatoy=
Hasan aka ishidagi muammolardan boshi og'rib uyga qaytdi. Darvozasi oldiga kelganda shafyori Abduhalilga ruxsat berib yubordi. Endi xovliga kirgan ediham, mehmonxonadan kimnidur yig'lab gapirgan ovozi eshitildi. Hayron bo'lib eshikni ochmoqchi edi. Birdan eshik ochilib xotini Zarifa chiqdi, rangida rang yo'q, bir nimadan tashvishda.
- Assalam a'laykum!
- Va' alaykum... Kim keldi?
- Haligi... -xotini mujmallanayotgani ko'rgacha o'zi ichkariga kirdi. Bir yoshgina ayol, usti boshidan kelinga o'xshaydi qorni biroz ko'tarilgan. Yondida yana bir qiz, turishi, qarashlari, gaplaridan shaddodgina. Hasan akani ko'rgach o'rnidan turib sovuqqina salom berdi.
- Hush kelibsizlar, hizmat! -dedi.
- Amaki qizizni tiyvoling! -dedi yoshiroq qiz qoshlarini chimirib. Hasan aka o'ng'aylanib xotiniga bir qarab oldida:
- Sizni tushunmadim? -dedi.
- Amaki qiziz Nafasa, opamni oylasini buzyabdi!
- Tuxmat qilmang! -dedi, Zarifa.
- Boya dadasiga ko'rsaman deb, sizga ko'rsatmagan edim! -deb Zarifaga o'qirayib qaradida, sumkasini titdi. Yonida yig'lab turgan kelinchak, kafti bilan ko'z yoshlarini artida singlisini qo'lidan mahkam ushlab:
- Yo'q bo'ldi kerakmas, ketamiz! -dedi.
- Yo'q, bularam qizini qanaqa ekanligini bilib qo'ysin! -dedida opasini qo'lini siltab tashladi va o'ziga qarab turgan Hasan aka Zarifaga yanayam yaqinlashdi.
- Mana bu suratlarni, pochchamni telifonidan topdik. Yana bizni beyhayo deb o'ylamang amaki mana bu yashin kamerada olingan videni bir ko'rib qo'ysayz bo'lardi! -dedida Hasan akani qo'liga telifon tutqazdi. Hasan aka ko'zlarini qisib telifonga termular ekan, telifonda past ovozda qizing ehtirosli ovozi chiqardi. Qizini tanigach qo'llari qaltirab ketti. Telifonni tushirib yubormaslik uchun maxkam ushladida, qizil tugmachani bosti. So'ng yonida uyatdan boshini egib turgan Zarifaga bir qarab olgach stol ustidagi suratlarga termulib qoldi. Boyagi qiz Hasan akaga izoh berdi:
- Bu suratlarni qiziz pochchamga MMS qilib yuborgan, man bularni chiqartib opkeldim! -dedi. Hasan aka suratlarga tikilar ekan qizining yalang'och badani ko'rib, sharmandalikdan yer yorilmadi yer tagiga kirib ketmadi.
- Kechinglar! -dedi ammo bu so'zni o'zidan bo'lak hechkim eshitmadi. Telifonni istol ustiga asta qo'ydi. Narroqda qarab turgan qiz, telifonini oldida, Zarifaga qarab:
- Agar qizi tiyib olmasez, kerakli joyga arz qilaman! -dedi. So'ng o'ziga o'zi:
- Bular hali mani bilmas ekan, birovni oylasini buzishni ko'rsatib qo'yaman! -dedi va xaliham ko'zida yosh bilan turgan opasini qo'lidan ushladi.
- Yur opa! -deb opasini olib chiqib ketti...
Hasan aka turgan joyida tosh qotgandi, naxot qizim shunday tubanlashib ketgan bo'lsa. Qancha orzular qancha umidlar, yaka-yu yagona qizimni to'y tomosha qilib baxtini ko'rmoqchi edim endi endi...
- Qani qizingggggg? -bu hayqiriqdan Zarifa bir sakrab tushdi.
- O'zizi bosing jon dadasi! -deb erini yo'lini to'sdi. Umirda qo'l ko'tarmagan xotiniga ikkita tarsaki tushurdi.
- San qanjiq, bitta-yu qiziz deb erkalatding, aytgani muxayyo qilding! Ayblarini yashirding. Man shu uchun ishlab o'ldimmi... Manga bunday qiz kerakmas o'ldiraman! -deb xotini itarib yubordi. O'zi qizini xonasiga kirdi, qizi hammasidan xabardor bosh egib turardi.
- Padaringga lanat! -deb qiziga bir tarsaki urdi. Shu payt xonaga o'qday uchub kirgan Zarifa eri yo'lga qalqon bo'lib yopishib oldi. Bu paytda qizi xonadan chiqib ketishga ulgurdi. Hasan aka tinchlanib qolganidan keyin Zarifaham qizini ortidan chiqib ketti. Hasan aka dodlab yig'lab yubordi, tinmay qizini lanatlar edi. Shu payt tokchada turgan qizini qimmatbaxo telifoniga ko'zi tushdi va qarsilatib devorga urdi. Bu bilan ko'ngli to'lmay uydagi qimmatbaxo buyimlarni bir bir eshikdan xovliga ota boshladi. Xovlida erini ko'ziga ko'rinishdan qo'rqib turgan ona bola, xovliga otilib tushayotgan, telvizir, sidi pilayrlarga ichi achib qarab turardi. Bu orada ancha vaqt hammayoq tinch bo'lib qoldi. Zarifa erim tinchlangandur deb xonaga kirdiyu:
- Dadasi... Do'ktr do'ktir... -deb chinqirdi...
Afsus ancha kech edi, peshinda Hasan akani janozasi o'qildi...
Elda naqil bor:
Yaxshi farzand to'riga,
Yomon farzand go'riga chiqaradi!
TAMOM
Muallif: -MAJNUN-