Kel, yaxwisi etaga qoldiraylik bugungi iwni. Ertaga "eriy" qolay. Bugun onam ow damlayotuvdilar. Owni issig'ida yegim kelyapti-da...
Sizdan astoydil xafa böliwga ötdim:
Voy bö, böpti bömasa...
Sizga achchiq qilib, telefonni öchirib qöydim. Lekin ichim xijil bölib qoldi. Ötinch bn telefonga boqqancha özimni özim koyidim.
Bekor qilding, axmoq!
Wu payt telefonim wodon jiringlab, er bn tenglawib borayotgan kayfiyatimni osmon qilib yubordi.
Nargi tarafdan sizning yengilganamo ovozingiz ewitildi.
Böpti. Qaysar qiz. Onajonimning owini yegizganiyam qöymading. Mayli, seni deb yemasam yemabman owni. Yarim soatda yetib boraman. Kech qolsang, qara, kutib ötirmayman.
Men siz aytgan manzilga yarim soatda emas, ön bew minutda yetib keldim. Mawinalarning tirbantligini qarang.
Menga xar gal "Yer osti yölidan yur. Har holda xavfsizroq. Xavfsizlikka rioya qiliw kerak", der edingiz. Ammo... bugun özingiz öwa qoidani buzib turibsi. Bu nima degan gap, janob?
Kutilmagan baxtsizlik bizning osmon-osmon umidlarimizni bir zumda yöqlik qariga uloqtirib tawladi.
Qörqib ketdim. Nima bölayotganini tuwunmayman. Bir mahal qarasam, doira hosil qilayotgan olomon ichida turibman. Qonga böyalgan yuzlaringiz, xiyol ochiq közlaringizni öwa siz hamiwa yaxwi köradigan osmon öziga butkul mixlab olganga öxwardi. Qölimdan tomowabin böliwdan bölak hech narsa kelmadi. Qayerdandir "Tez yordam" mawinasi yetib keldi.
Davomi bor...